Immo Jalass

De kunstenaar

Immo Jalass is een Duitse kunstenaar die in Nederland vooral bekend is uit de jaren zestig, met als toppunt een groepsexpositie in het Stedelijk Museum in Amsterdam in 1968. In het nieuwe millennium heeft hij zich toegelegd op computerkunst. Nadat hij de ezel had vervangen door een computermonitor en het schilderspallet met olieverf voor grafische programma’s is hij begonnen met het scheppen van digitale afbeeldingen die allen worden afgedrukt als één gecertificeerde kopie op verschillende media, naar gelang de praktische en esthetische vereisten. De afbeeldingen die hier worden gepresenteerd zijn denkbeeldige landschappen, abstracte uitweidingen of kiekjes van steden die wel op een andere planeet lijken te zijn genomen.

Techniek en titel van de expositie

Immo Jalass begint met een vrije compositie, met foto’s of gedeeltes daarvan en soms met afbeeldingen van een stad of een detail van een gebouw. In zeker zin ‘steelt’ hij de afbeelding zodoende van de werkelijkheid. Later (achter zijn ‘digitale canvas’) bewerkt hij de afbeeldingen, vervormt ze, verknipt ze, verwijdert of voegt details toe, of kleuren en onderdelen van andere foto’s of God weet waar vandaan. Dit proces van ‘mystificatie’ van de werkelijkheid leidt tot de schepping van een afbeelding die de werkelijkheid overneemt en zelfs eraan voorbij gaat.

De afbeeldingen

In zijn verbijsterende landschappen vangt Jalass het grootse van de ruimte tussen de snelheid van het licht en de voortdurende verandering en dankzij de computer kristalliseert zijn visioen in een afbeelding die eigenschappen van meditatie en overdenking bevatten. Of, om het in de woorden van de kunstenaar uit te drukken, ‘afbeeldingen die rusten in beweging’. Het gebruik van de computer is de grondslag van dit proces van kristallisatie van snelheid en verandering (of carpe diem). In tegenstelling tot canvas en olieverf staat de computer creatie en variatie met grote snelheid toe. Jalass zoekt altijd naar landschappen die op zijn minst iets van de ‘totaliteit’ herbergen of je ertoe uitdagen dit erin te zien: de gehele afbeelding kan in de toeschouwer associaties met alomtegenwoordigheid veroorzaken. De zoektocht naar een afbeelding die alle beelden zowel in zich heeft als vasthoudt is zijn doel. Zelfs al is dit volgens de kunstenaar een ‘puur ideaal dat onmogelijk te bereiken is’ blijven wij achter met de ‘gedeeltelijke’ beelden – getoond in galerie Radar – als documentatie van een waardevol en meditatief onderzoek.

Het concept

Volgens Immo Jalass zijn ‘concept’,‘conceptuele kunst’, ‘kunst zonder concept’ constructies die vaak het gevolg zijn van een gebrek aan vrije of ‘oorspronkelijke creativiteit’. Aan de andere kant, zegt de kunstenaar, scheppen culturen deze constructies met als doel de ontwikkeling. Tussen deze twee extremen (‘oorspronkelijke creativiteit’ en ‘cultureel concept’) zit de ultieme afbeelding: het kunstwerk.

Conceptuele kunst leidde in de jaren 70 tot de definitie van ‘alles dat de mens maakt is kunst’ en Jalass heeft toentertijd een actieve rol gespeeld in een project om de Familie van Dijk te exposeren in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Deze dagen zoekt Jalass naar totale beelden die functioneren als intelligente structuren en tegengesteld zijn aan gevonden structuren. Het doel van Jalass is om voor de toeschouwer een wereld van beelden die eindeloosheid (door verbeelde landschappen) te scheppen die tegelijk opwinden als ongemakkelijk en inspirerend zijn. Beelden die aldus gezien zouden moeten worden als ‘momenten van eeuwigheid’.

RadaЯ - Architectur & Art, Rozengracht 77 A, 1016 LT Amsterdam, February 2011

Nu weer op Eerste Rozendwarsstraat 17, 1016 PC Binnenstad

---------------------------------------------------------------